Sunday, March 4, 2007

Τι είναι για σένα το ροκ?

24 comments:

cheshire cat said...

το ΟΚ ανοθρόγραφο...

vinqo denken said...

alcohol. heroin. broke. guitar. noise. groupies. sex. arrogance. vanity. fuck. ego. sentimental. how to make a number one. riff. spliff. joint. freebase. stooges. mc5. ramones. elvis. rolling stones. pale blue eyes. producer. fans. concert. sound engineer. promoter. publicity. cocaine sex. record. 7 inch. long play. fame. money. travel. sound check. check in- check out. London Astoria. the garage. an club. piercing. badges. denim. decibel. Last Drive. vomit. crack. rhythm. manager. 2nd lp. astrovanity fuck. television. interview. tranquilizers. hotel. gang bangs. room service. coctail. drugs. overdose. suicide. eternal hall of fame. thank you.

gozzer said...

To deytero syn8etiko enos palai pote e3airetikou entypou..

Muse said...

ανάσα

Blog'n'Roll said...

Όλα (ρ)ΟΚ chelsire cat
Thank you!!!vinqo
Νοσταλγός του Ποπ και Ροκ gozzer?

mata_ntomata said...

πάρτε έναν βράχο και αφήστε τον να κυλήσει.

...ακούτε τον ήχο;

Ilias said...

Ρ ιμωδης
Ο λικη
Κ αταστροφη

Sotiris said...

nEkROpTOMAiLA

Nassos Kappa said...

Και τι ΔΕΝ είναι;
:)

vinqo denken said...

Sometimes I wonder if you're mythologizing me like I do you
We want our film to be beautiful, not realistic
Perceive me in the radiance of terror dreams
And you can betray me, but teach me something wonderful

ArisM/OsirisiS said...

Γεια σας..
το όνομά μου είναι Άρης Μιχαλόπουλος. Γεννήθηκα το Μάϊο του 1973..είμαι 15 μισό χρονών και πηγαίνω στη Γάμα Γυμνασίου περίπου στο 30ο Κυψέλης. Βασικά σας γράφω για να σας πω πως το ροκ ή η ροκ ή το ROCK εμένα μου τη σπάει. Αφενός γιατί ακούω A-Ha και Pet Shop Βoys αφετέρου γιατί μου τη σπάνε οι ροκάδες. Όλοι οι φίλοι μου είναι ροκάδες το λιγότερο και thrash-metalάδες το περισσότερο. Και αυτό γιατί έχουν προβλήματα ή έτσι νομίζουν. Κάποιοι μάλιστα έχουν μακριά μαλλιά για να κρύβουν τα σπυράκια τους. Εμείς δηλαδή με τα "καπελάκια" μαλλιά γιατί δείχνουμε τις ατέλειές μας δηλαδή, δεν κατάλαβα. Εκτεθειμένοι στη χλεύη των κοριτσιών του σχολείου εμείς, απόγονοι του Jim Morrison οι άλλοι. Ουστ! Για να μην πω για τους μεταλάδες.. Εντάξει, οι Maiden βγάζουν εμπνευσμένες μπλούζες κολλεγίου αλλά αμάν πια με τις νεκροκεφάλες που έχουν χαίτες και ολόλευκα δόντια..! Βέβαια οι κολλητοί μου είναι καλά παιδιά κατά βάθος. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο πηγαίνουμε Εξάρχεια και μετά Εξάρχεια για καφέ και ποτό και σουβλάκια. Και την Κυριακή μπορεί να πάμε στην Ηφαίστου για δίσκους και για καφέ στους Διόσκουρους, αυτά μου αρέσουν. Βέβαια στα δισκάδικα βρισκόμαστε μόνο στο ταμείο γιατί εγώ πάντα πάω στο τμήμα της Pop και όχι στο τμήμα των μαλλιάδων με τα γυαλιά αλά Lennon και της μαυρόμπλουζας. Μπορεί και εγώ κάποια στιγμή, λέμε τώρα, να φοράω μαύρα και να ακούω σκοτεινές μουσικές αλλά σίγουρα θα είμαι πάνω από 30 χρονών και θα έχω πραγματικά προβλήματα (ελπίζω όχι σεξουαλικά). Αυτό που εκτιμούσα πάντα στα ροκ ήταν οι μπαλάντες. Α, εκεί τα βρίσκαμε όλοι. Πως αλλιώς να τραγουδήσεις πως δεν έχεις γκόμενα ή το πόσο μελαχολικές ήταν οι Κυριακές το βράδυ που μαζευόμασταν και παίζαμε Subbuteo παρά με Soldier of fortune και με αρκετή δόση από Rainbow και Scorpions. Επίσης, μου τη σπάει η Ροκ γιατί για να την ακούς πρέπει να περπατάς σαν πίθηκος με τα χέρια ευθεία κάτω και λυγίζοντας τα γόνατα μέχρι τα δάχτυλά σου να ακουμπήσουν το δρόμο. Ακόμα, γιατί δεν μου άρεσαν οι αφίσες των συγκροτημάτων, προτιμούσα να βάλω μια Tiffany ή μια Debbie Gibson που είναι και ωραία κοριτσάκια. Επίσης ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι πιο ωραίες κοπέλες γίνονταν ροκούδες με σωλήνες τζιν και άλουστα ίσια μαλλιά. (σ.σ. Αυτό θα το καταλάβαινα χρόνια μετά). Τέλος πάντων, βαριέμαι να σας γράψω άλλα γιατί έχω και διάβασμα. Α, άκουσα και μια καινούρια μουσική, τη λένε House λένε. Μου φάνηκε ενδιαφέρουσα αν και πολύ βρε παιδί μου ηλεκτρονική. Δε νομίζω να κρατήσει και πολύ όσο υπάρχει Ροκ. Ο κόσμος θέλει κιθάρες και μαλλιά. Όχι φλώρους και πάρτυ. Θα γίνω γκοθάς μου φαίνεται να ησυχάσω. Αει στο διάολο πια...και όταν μεγαλώσω θα ασχοληθώ με πειραματική σύνθεση και videoart (λέμε τώρα)..μα ποιος είναι αυτός ο Matthew Barney?

vinqo denken said...

http://www.youtube.com/watch?v=ZE0LE-XOFZM

Spi_Der said...

Ροκ πάντως σίγουρα δεν είναι αυτά που αναφέρει ο Κ(γ)αουνάκης στο ανάλογο τραγούδι όπου προσπαθούσε να απαντήσει σ' ένα ερώτημα που κανείς δεν του έθεσε.

Χαμένο κορμί said...

Κάτι που γεννήθηκε πρίν απο 'μένα
Και που θα πεθάνει πρίν απο 'μένα
(αν δεν το έχει ήδη κάνει)

Ιφιμέδεια said...

Είναι μιά σπάνια στιγμή ευχάριστης έντασης συνδυασμένης με ένα αίσθημα ελευθερίας.

ArisM/OsirisiS said...

Επιστρέφω σε αυτό το blog 19 χρόνια μετά και το ροκ υπάρχει ακόμα. Εγώ φοράω μαύρα, δεν εχω σπυράκια πια (μου έφυγαν πέρυσι), τα κορίτσια δεν φοράνε ελαστικά τζιν, τα αγόρια περιποιούνται τα μαλλιά τους περισσότερη ώρα από τα κορίτσια (ναι και οι ροκάδες), οι παλαιοί ροκάδες συμμαθητές μου ακούνε Πέγκυ, η Madonna υπάρχει ακόμα (έλα Παναγία μου), πέρυσι είδα τους A-ha live (ίδιοι ήταν οι κερατάδες όπως το '85), τέρμα οι βόλτες στην Ηφαίστου για δίσκους (τώρα πάω στο store του iTunes) και το Rockwave συνεχίζει να υπάρχει λόγω των εισιτηρίων που κόβουν οι μεταλάδες (ναι υπάρχουν ακόμα και αυτοί)..δεν έχω σεξουαλικά προβλήματα αλλά ψυχολογικά (με κέρδισε η videoart, με έχασε η Eurobank) και ο Matthew Barney συνεχίζει να μου τη σπάει (νομίζω πως του τη σπάω κι εγώ αλλά δεν το ξέρει ακόμα)..(αυτό ήταν για τη Γκέλυ που τσακωνόμαστε γι'αυτό το μούτρο)..καλή έκθεση λοιπόν..

unknown said...

τι είναι το ροκ? στην αρχή μοιάζει με εύκολη ερώτηση, όσο τη σκέφτομαι όμως γίνεται όλο και πιο σύνθετη και θυμίζει ερωτήματα του στιλ τι είναι ζωή, τι είναι άνθρωπος...

Μήπως το ροκ να είναι μουσική; Μήπως να είναι στάση ζωής; μήπως να ήταν και να μην είναι; μήπως είναι τα ξυπώλητα παιδάκια στα φανάρια;

δεν ξέρω τι είναι. Αλλά ό,τι κι αν είναι εμένα με έχει εμπνεύσει.

marina said...

Το ροκ είναι μια αρρώστεια, κολλητική στις περισσότερες περιπτώσεις. Περνάει όμως με το κούρεμα και το ξύρισμα.
(Άσε που ποτέ δε μου πήγαιναν τα κολλητά παντελόνια-έχω ψωμάκια.)
Άρη, ο Matthew Barney είναι απ΄την ταινία "Το τρελλό weekend στου Matthew Barney."

ΓΙΑΝΝΗΣ said...

O ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΑΣ.
ΑΛΛΩΣ, ΑΝ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΜΕ ΛΑΘΟΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Blog'n'Roll said...

και το ότι είναι λάθος ερώτηση μια απάντηση είναι

ArisM/OsirisiS said...
This comment has been removed by the author.
ArisM/OsirisiS said...

Γεια σου ρε συ Μαρίνα..!
ναι, έχεις δίκιο, τη θυμήθηκα..την είχαμε δει στο σπίτι της Ελπίδας, της κολλητής μου (γιατί δεν κάναμε φάση με αυτή ποτέ δεν κατάλαβα) και ήταν αυτός ο τύπος με τα άθλια χαβανέζικα πουκάμισα, ε? χόρευε ωραία πάντως για νεκρός..κάτι ήξερα που άρχισα να ακούω DEAD CAN DANCE..αφήνω χαίτη μπας και σταυρώσω καμιά σωστή γυναίκα γιατί με γερμανίδες τουρίστριες δε θα βγει η φετινή ερωτική saison..άκουσα το καινούριο του Cave ως Grinderman και μου άρεσε πάρα πολύ.. (παρένθεση) ο Cave είναι ροκ? πάντως στα γκοθάδικα που χαλάω τα νιάτα μου δεν τον παίζουν ποτέ λες και είναι Kylie (μάλιστα Kylie έχω ακούσει σε party, το Locomotion)..

Blog'n'Roll said...

χμ...νομίζω ότι η συζήτηση για το ροκ παρεκτρέπεται επικίνδυνα. Μήπως να την εξελίξουμε σε Τι Δεν είναι Ροκ??

max said...

ροκ ειναι να μην αντεχεις να εισαι μικροαστος